Streptococcus zooepidemicus bij paarden: symptomen en behandeling
Streptococcus equi subspecies zooepidemicus, meestal afgekort tot Strep zoo, is een van de bacteriën die het vaakst een rol spelen bij ziekte bij paarden. De bacterie leeft onopgemerkt op de huid en slijmvliezen van de meeste gezonde paarden en veroorzaakt pas problemen wanneer de weerstand van het dier is verlaagd. Dan blijkt hij bijzonder veelzijdig: hij veroorzaakt secundaire luchtweginfecties, wond- en huidinfecties, infecties bij pasgeboren veulens, en hij is de meest voorkomende bacteriële oorzaak van onvruchtbaarheid bij fokmerries.
Dit artikel legt uit wat Strep zoo is, waarin hij verschilt van de bacterie die droes veroorzaakt, welke verschijnselen hij geeft, of hij besmettelijk is en hoe hij wordt behandeld — inclusief de reden waarom één verborgen vorm van deze infectie zo moeilijk is aan te tonen.
Wat is Streptococcus zooepidemicus?
Strep zoo is een bèta-hemolytische streptokok (Lancefield-groep C). Het is een opportunistische ziekteverwekker: een normale bewoner van de bovenste luchtwegen, de huid en het onderste geslachtsapparaat, die bij een gezond paard geen kwaad doet. Hij wordt pas een probleem wanneer iets anders het paard eerst verzwakt — een virusinfectie, transportstress, een verlossingsletsel of een wond — waardoor de bacteriën de kans krijgen zich te vermenigvuldigen en binnen te dringen.
Strep zoo en Strep equi: niet dezelfde ziekte
Dit is het meest voorkomende misverstand. Er bestaan twee nauw verwante ondersoorten:
- Streptococcus equi subsp. equi veroorzaakt droes, een specifieke, zeer besmettelijke ziekte met abcessen van de lymfeknopen. Dit is een obligate ziekteverwekker.
- Streptococcus equi subsp. zooepidemicus (Strep zoo) is de opportunist die hier wordt beschreven. Hij veroorzaakt geen droes, is veel minder besmettelijk en geeft een reeks secundaire infecties in plaats van één specifiek ziektebeeld.
Symptomen van Streptococcus zooepidemicus bij paarden
Omdat Strep zoo verschillende orgaanstelsels kan infecteren, hangen de verschijnselen af van de plaats waar de infectie zich vastzet.
Luchtweginfectie
Strep zoo is de meest voorkomende bacteriële complicatie van virale luchtweginfecties en van lange transporten (soms transportkoorts genoemd). Verschijnselen zijn koorts, neusuitvloeiing, hoesten en in ernstige gevallen longontsteking of pleuropneumonie. Meestal is hij een secundaire indringer, nadat een virus of stress het slijmvlies van de luchtwegen heeft beschadigd.
Baarmoederontsteking bij merries
Bij fokmerries is Strep zoo de belangrijkste bacteriële oorzaak van endometritis. In een Duits onderzoek onder 28.887 endometriummonsters waren bèta-hemolytische streptokokken goed voor "79,7% van alle positieve kweken" (Köhne et al., 2024). Hier ligt het probleem anders: de infectie verloopt vaak subklinisch, zonder duidelijke verschijnselen. De merrie cycleert normaal en oogt gezond, maar wordt herhaaldelijk niet drachtig of verliest de dracht vroegtijdig. Deze verborgen vorm komt hieronder aan bod.
Wonden, huid en veulens
Strep zoo infecteert ook wonden en operatiewonden, en bij pasgeboren veulens kan hij gewrichtsontstekingen (veulenkreupelheid) en bloedvergiftiging (septikemie) veroorzaken. Een aandachtspunt voor eigenaren: Strep zoo is af en toe zoönotisch, dus basale hygiëne rond zieke paarden is verstandig.
Is Streptococcus zooepidemicus besmettelijk?
Ja, maar veel minder dan droes. Hij kan zich tussen paarden verspreiden via direct contact en via luchtwegsecreet, en hij is al aanwezig in de meeste paardenpopulaties. Omdat hij een opportunist is en geen obligate ziekteverwekker, veroorzaakt hij doorgaans alleen ziekte wanneer het ontvangende paard al onder stress staat of een verminderde weerstand heeft. Hij raast niet door een stal zoals droes dat doet. Verstandige bioveiligheidsmaatregelen rond een ziek paard blijven niettemin zinvol.
Behandeling van Streptococcus zooepidemicus
Strep zoo is doorgaans zeer gevoelig voor penicilline, dat het antibioticum van eerste keuze blijft, waar mogelijk gestuurd door kweek en gevoeligheidsbepaling. Hetzelfde Duitse onderzoek vond dat "99,5% van de bèta-hemolytische streptokokken penicillinegevoelig was, met multiresistentie bij slechts 3,1% van de isolaten" (Köhne et al., 2024). Bij een actieve infectie, een wond of een luchtwegprobleem is de behandeling over het algemeen eenvoudig.
Er is één belangrijk voorbehoud. Antibiotica werken alleen op bacteriën die actief groeien. En in één omgeving — de baarmoeder van de merrie — heeft Strep zoo een manier gevonden om precies dat te vermijden.
Het verborgen probleem bij fokmerries: slapende Strep zoo
Bij chronisch geïnfecteerde merries trekt Strep zoo zich diep terug in het baarmoederslijmvlies en schakelt over naar een slapende toestand met een sterk verlaagd metabolisme, beschermd binnen een biofilm. In deze toestand stoppen de bacteriën met delen, met twee gevolgen die de klassieke probleemmerrie zo frustrerend maken:
- Standaardswabs komen schoon terug. Kweken berust erop dat bacteriën op een plaat groeien; slapende bacteriën groeien niet, waardoor de swab vals-negatief is terwijl de infectie wel degelijk aanwezig is en de dracht verhindert.
- Antibiotica ruimen hem niet op. Een slapende bacterie die zich niet deelt, wordt niet gedood door penicilline. De merrie lijkt te reageren en wordt het volgende seizoen opnieuw niet drachtig.
Daarom kan een merrie een schone kweek, een normaal onderzoek en een vruchtbare hengst hebben en toch seizoen na seizoen niet drachtig worden.
De uitweg is om de slapende bacteriën eerst te reactiveren, zodat ze aantoonbaar en behandelbaar worden. Dat is wat bActivate doet: de dierenarts brengt het voedingsmedium in de baarmoeder in, en binnen 24 tot 48 uur wordt eerder onzichtbare Strep zoo zichtbaar op een standaardkweek. De dierenarts kan hem vervolgens identificeren en gericht met antibiotica behandelen. In onafhankelijke klinische evaluaties behaalde deze aanpak een "drachtigheidspercentage van 83% bij 64 probleemmerries in het Hagyard Equine Medical Institute en een drachtigheidspercentage van 89% bij Kildangan Stud" (Godolphin). Het onderliggende mechanisme is gepubliceerd in Veterinary Microbiology (Petersen et al., 2015).
bActivate is een diagnostisch hulpmiddel, geen behandeling op zichzelf, en geldt uitsluitend voor deze slapende vorm in de baarmoeder — niet voor luchtweg- of wondinfecties, die goed reageren op standaard antibiotische therapie.
Veelgestelde vragen
Is Streptococcus zooepidemicus hetzelfde als droes?
Nee. Droes wordt veroorzaakt door Streptococcus equi subspecies equi. Strep zoo is een andere, opportunistische ondersoort die secundaire infecties veroorzaakt en veel minder besmettelijk is.
Welk antibioticum werkt tegen Strep zoo bij paarden?
Penicilline is meestal de eerste keuze, bij voorkeur gestuurd door kweek en gevoeligheidsbepaling. Het werkt goed bij actieve infecties, maar niet bij slapende bacteriën in de baarmoeder die zich niet vermenigvuldigen.
Waarom heeft mijn merrie een schone swab en wordt ze toch niet drachtig?
Omdat slapende Strep zoo diep in het baarmoederslijmvlies niet groeit op een standaardkweek. De swab is daardoor negatief terwijl de infectie er nog steeds is. Door de bacteriën vóór het kweken te reactiveren, worden ze wel zichtbaar.
Kan Streptococcus zooepidemicus mensen infecteren?
Zelden. Humane gevallen komen weinig voor en houden meestal verband met ongepasteuriseerde zuivel of nauw contact met besmette dieren.
Bronnen
- Köhne M, et al. Frequency of potentially pathogenic bacterial and fungal isolates among 28,887 endometrial samples from mares. Journal of Equine Veterinary Science 2024;133:105008. Link
- Petersen MR, et al. Activation of persistent Streptococcus equi subspecies zooepidemicus in mares with subclinical endometritis. Veterinary Microbiology 2015;179(1-2):119-125. PMID 26123371
- Nielsen JM. Endometritis in the mare: a diagnostic study comparing cultures from swab and biopsy. Theriogenology 2005;64(3):510-518. PMID 15978661
Verder lezen
- The Horse: What's Plaguing Your Problem Mare?
- EquiManagement: Biofilms and the Equine Uterus
Beheert u een merrie die ondanks schone swabs steeds niet drachtig wordt, dan is een verborgen Strep zoo-infectie een waarschijnlijke verklaring. Lees meer over hoe bActivate deze aantoont, of bekijk de klinische onderbouwing.